بود ، اين را از ابو معشر آورده‌اند . واقدى نيز چنين گفته است . عاملان ولايتها در اين سال ، بر نماز و جنگ و قضا همان عاملان سال پيشين بودند كه از پيش يادشان كرده‌ايم . پس از آن سال صد و نهم در آمد سخن از خبر حوادثى كه به سال صد و نهم بود از جمله حوادث اين سال غزاى عبد الله بن عقبه فهرى بود كه با سپاهى به دريا رفت و غزاى معاوية بن هشام به سرزمين روم كه در آنجا قلعه اى را گشود به نام طيبه و جمعى از مردم انطاكيه همراه وى آسيب ديدند . و هم در اين سال عمر بن يزيد اسيدى كشته شد ، مالك بن منذر جارودى او را كشت . سخن از خبر كشته شدن عمر بن يزيد به دست مالك بن منذر سبب قضيه چنان كه گفته‌اند آن بود كه خالد بن عبد الله در ايام جنگ يزيد بن مهلب ، عمر بن يزيد را بديد و دلبستهء او شد و گفت : « اين مرد عراق است » و خالد از اين به خشم آمد و به مالك بن منذر كه سالار نگهبانى بصره بود دستور داد كه عمر بن يزيد را بزرگ بدارد و از گفتهء وى سر نپيچد تا مردم اين را بدانند ، آنگاه بهانه بگيرد تا او را بكشد و او چنان كرد . گويد : روزى عمر بن يزيد ، عبد الاعلى بن عبد الله عامر را ياد كرد و مالك از او بد گفت ، عمر به دو گفت : « از كسى همانند عبد الاعلى بد مىگويى ؟ » مالك با او خشونت كرد و با تازيانه بزد تا او را بكشت .